Węgiel

Węgiel to jedna z najstarszych technik rysunku. Zwęglonymi patykami rysowano już na ścianach jaskiń, a przez kolejne stulecia artyści na całym świecie właśnie na węglu uczyli się rysować i budować formę. Szkicowali nim portrety, studia postaci i projekty wielkich obrazów.

To także jedna z najbardziej spektakularnych technik. Węgiel jest niesamowicie efektowny: daje głęboką, aksamitną czerń, miękkie przejścia i świetliste biele, które wydobywa się gumką chlebową. Jeśli połączyć tę efektowność z czuciem formy, kształtu i budowania obrazu, można tworzyć naprawdę niesamowite prace.

Węgiel daje możliwość szybkiej pracy dużymi płaszczyznami. Położony bokiem w kilka chwil buduje plamę światła i cienia na całym formacie. A jednocześnie zaostrzony pozwala rysować bardzo precyzyjnie. Ta rozpiętość sprawia, że jednym narzędziem można przejść od pierwszego, zamaszystego szkicu do dopracowanego detalu.

Do pracy przydają się dwa rodzaje: węgiel patykowy, lekki i łatwy do zmazania, idealny na początek rysunku, oraz węgiel prasowany, mocniejszy i ciemniejszy, na najgłębsze cienie. Gotową pracę warto utrwalić fiksatywą, bo węgiel łatwo się ściera.