Tematy · Atlas pojęć
Portret
Spotkanie dwóch osób: portretowanej i tej, która patrzy. Proporcje, światło, kolor i charakter.
Opracowanie: Pracownia Fenomenarium, Katarzyna Wołodkiewicz
- Dział: Tematy
- Galeria prac powstałych w Fenomenarium
- Myśli z Podręcznika Fenomenarium
- Ćwiczenie do domu: 3 kroki
- Najczęstsze trudności
Jak to rozumiemy w Fenomenarium
Portret
Portret to spotkanie z drugim człowiekiem. Żeby był podobny, potrzebne są proporcje i konstrukcja głowy. Żeby był żywy, potrzebne jest światło, kolor i wyczucie charakteru.
W Fenomenarium portretowi poświęcone są środowe warsztaty portretu: z natury i ze zdjęć, rysunkiem, akrylem i suchymi pastelami. Nad portretem pracujemy także w czwartki i soboty, na zajęciach w pracowni. A umiejętność rysowania portretu bardzo przydaje się na zajęciach z aktem. Czas jest tam mocno ograniczony, a trzeba narysować całego modela i zadbać przy tym także o jego portret.
Ludzie uwielbiają rysować portrety i trudno się dziwić, bo podążanie za czymś tak bliskim i znajomym daje ogromną satysfakcję. Jednocześnie w portrecie najmocniej działają nasze kody. Prawie każdy, kto zaczyna, rysuje oczy dużo większe, niż są naprawdę, bo z oczu odczytujemy najwięcej. Kiedy zaczynamy mierzyć, okazuje się, że oko jest całkiem dobrze schowane pod powieką, brwią i łukiem nad oczodołem, a charakter twarzy mieszka w kształcie szczęki, w linii kości policzkowych i w miękkich płaszczyznach między rysami.
Droga przez portret ma w pracowni kilka warstw. Najpierw konstrukcja: bryła głowy, kości, mięśnie i kanon proporcji, który okazuje się tylko punktem wyjścia, bo każdy człowiek jest indywidualną strukturą. Potem umiejętność odwzorowania konkretnej osoby. A potem najciekawsze: pokazanie jej charakteru przez dobór narzędzi, kreski miękkiej albo ostrej, koloru ciepłego albo chłodnego, światła, które coś wydobywa, a coś chowa w cieniu. Do tego dochodzi warstwa autora, który opowiada historię drugiego człowieka swoim językiem.
Kto przez kilka miesięcy rysował twarze, zaczyna inaczej patrzeć na ludzi w tramwaju, w sklepie i przy stole. Uważniej, cieplej i z większą ciekawością.
„W dobrym portrecie spotykają się więc dwie osoby: ta, która jest portretowana, i ta, która patrzy.”
Podręcznik Fenomenarium · rozdział 8 „Oko, ręka i świadomość”
„Za każdą z tych warstw czeka prawdziwy człowiek.”
Podręcznik Fenomenarium · rozdział 8 „Oko, ręka i świadomość”
Z pracowni
Prace powstałe w Fenomenarium
108 prac naszych uczniów. Kliknij, żeby powiększyć.
Ćwiczenie
Spróbuj w domu
- KROK 1
Zbuduj głowę jak jajo na osi i zaznacz linię oczu w połowie wysokości głowy.
- KROK 2
Wyznacz dolną krawędź nosa i linię ust, porównując odległości.
- KROK 3
Pracuj dużymi plamami światła i cienia, szczegóły dodaj na końcu.
Z czym mierzą się uczniowie
Najczęstsze trudności
- „Za duże oczy”
Najczęstsza pomyłka. Z oczu odczytujemy tak dużo, że ręka rysuje je ogromne. Zmierz je i porównaj z szerokością twarzy.
- „Oczy za wysoko”
To najczęstszy błąd. Oczy leżą mniej więcej w połowie wysokości głowy.
- „Rysowanie rysów zamiast plam”
Twarz robi się płaska. Szukaj płaszczyzn światła i cienia.
Czytaj dalej
Pojęcia powiązane
MateriałyPastele sucheKredki z czystego pigmentu. Dają aksamitny, matowy ślad i łatwo się łączą.CZYTAJ HASŁO →
PojęciaŚwiatłocieńPrzejścia od światła do cienia, dzięki którym świat na kartce nabiera trójwymiaru i daje się prowadzić.CZYTAJ HASŁO →
TechnikiSzkicownikNotes do szybkich rysunków z natury, pomysłów i obserwacji. Miejsce, w którym wolno próbować.CZYTAJ HASŁO →